Archief voor april, 2007

CD: Smack Dab – Smack Dab

Posted in CD, Muziek on april 30, 2007 by Frank

Smack Dab - Smack Dab

Smack Dab is een samenwerking tussen Miracle 3-leden Steve Wynn en Linda Pitmon, en Spanjaard Paco Loco (Australian Blonde). Wynn had reeds eerder met Loco samengewerkt op het Australian Blonde album Memento, maar in de zomer van 2004 besloten ze met zijn drieën een aantal songs te schrijven en op te nemen, gebaseerd op een doos prentkaarten gekocht op een markt in Cadiz. Althans zo wil het verhaal op de Smack Dab myspace-page. Met de hulp van John Agnello (bekend als producer van o.m. Sonic Youth, Dinosaur Jr. en Steve Wynn zelf) werd er vorig jaar een eindmix van geproduceerd, die nu verschenen is via het Spaanse Houston Party label.

In de praktijk hoor ik vooral Steve Wynn op deze plaat. Songs als My Cross to Bear (vintage Wynn zoals we die kennen uit zijn desert trilogy), Kickstart My Jackknife (een door orgel en mondharmonica voortgedreven psychedelische bluessong) en Smack Dab (ook al psycho-blues) hoorden we al eerder op verschillende van Wynns platen, al is de productie hier wat meer atmosferisch te noemen, wellicht het gevolg van de wat bescheidener mogelijkheden van de Spaanse Paco Loco Studios als van de invloed van Loco zelf. The Hollywood Sign drijft voort op een van The Temptations geleend motown-orgeltje en Free Love is een torch song waarbij de psychedelische randgeluiden uiteindelijk het hele landschap gaan bepalen.

Hoogtepunten zijn opener I’m Not Listening, een op een pompende bas voortgedreven rocksong, met meezingbaar refrein ondersteund door hemelse backings van Pitmon en het onmiddellijk daarop volgende Quarantine, met groovy bassline en erg minimalistische tekst. Ook de Three Dog Night cover Never Been to Spain is aardig, met zowaar blazersarrangementen. Er is nog de bitterzoete popsong Super 8, gezongen door Linda Pitmon, maar net niet overtuigend genoeg gefraseerd om helemaal perfect te zijn. Afsluiter Lavender Foam is feitelijk een surrealistische versie van The Deep End, één van de hoogtepunten uit het recentste Miracle 3 album … Tick… Tick… Tick, met akoestische gitaar en spaarzame piano en drums.

Smack Dab van Smack Dab: aardig plaatje, en een meer dan leuk tussendoortje in afwachting van echt nieuw Steve Wynn-werk.

DVD: Children of Men

Posted in DVD, Film on april 29, 2007 by Frank

Children of Men

Een film van Alfonso Cuarón (die ook Harry Potter and the Prisoner of Azbakan en Y tu mamá también op zijn geweten heeft). We schrijven het jaar 2027, the world has collapsed, only Britain soldiers on. Terwijl in de rest van de wereld chaos en wanorde heerst, houdt een sterk regime Groot-Brittannië min of meer leefbaar (hey, hebben we iets soortgelijks al niet in V for Vendetta gezien?). Dit betekent wel dat het regime de massa’s illegale immigranten moet afhouden die aan de poort staan te kloppen. Daarenboven is er al 18 jaar geen kind meer geboren, nergens ter wereld, deze onverklaarde onvruchtbaarheid van het menselijke ras zorgt voor een bittere einde der tijden sfeer in het land.

De film begint als hoofdfiguur Theo Faron (Clive Owen), een wat cynische ex-politiek activist die nu een onverschillig leven met een kantoorbaantje slijt, in een snackbar op het nieuws ziet dat de jongste aardbewoner, Baby Diego, vermoord werd door een extremist. Dit brengt meteen een soort massahysterie teweeg van huilende mensen (zie ook de dood van Lady Diana of van Koning Boudewijn indertijd), terwijl achter Theo’s rug de snackbar vernield wordt door een bomaanslag. Verschillende ondergrondse bewegingen die het totalitaire regime bevechten zijn namelijk actief in het Engeland van 2027.
Lees verder

DVD: Walk the Line

Posted in DVD, Film on april 29, 2007 by Frank

Walk the Line

Deze film uit 2005 vertelt het verhaal van rock’n’roll- en countrylegende Johnny Cash. De rol van Cash wordt gespeeld door Joaquin Phoenix, niet direct een acteur waar ik wakker van lig, maar toch zet de man hier een uitstekende vertolking neer, net zoals tegenspeelster Reese Witherspoon, met haar Oscar-winnende rol van zangeres en Cash’ muze June Carter. Heel opmerkelijk is ook dat Phoenix en Witherspoon de liedjes in de film zelf inzongen, waarmee direct één van de grootste kwaliteiten van Walk the Line aan bod komt: de muziek is fantastisch.

De film begint met Cash, die terugdenkt vlak voor hij het podium bestijgt voor wat het beroemde concert zou worden in de Folsom gevangenis. In een lange flashback krijgen we dan min of meer het verhaal van zijn leven, de dramatische dood van zijn broer Jack in zijn jeugd en de moeilijke verhouding met zijn vader Ray (Robert Patrick), zijn legertijd in Duitsland waar hij liedjes begon te schrijven, zijn huwelijk met Vivian (Ginnifer Goodwin), zijn eerste platencontract bij het legendarische Sun, de daaropvolgende tournees met andere r&r pioniers als Jerry Lee Lewis en Elvis Presley, waarbij hij ook June Carter leert kennen, het uiteenvallen van zijn huwelijk als gevolg van zijn passie voor Carter en de moeilijkheden die voortkomen uit drugsgebruik.

Ik heb me geen seconde verveeld bij het bekijken van deze film, die naast de wederwaardigheden van Cash ook treffend de tijdsgeest van de beginnende rock’n’roll schetst, waarbij de plaats van de muziek zelf in mijn ogen zeer goed gedaan werd (maar da’s niet verrassend als je weet dat de music supervisor niemand minder was dan T-Bone Burnett, zowat de grootste kenner van traditionele Amerikaanse rock’n’roll in de business). Wie van deze muziek houdt, en wie Johnny Cash een warm hart toedraagt moet deze film gezien hebben, en voor wie dit niet geldt is Walk the Line nog een uiterst boeiend portret van een opmerkelijk man.

You can buy my heart and my soul

Posted in Antwerpen, Foto on april 28, 2007 by Frank

You can buy my heart and my soul

De beeldengroep You can buy my heart and my soul van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar Andries Botha, die vorig jaar nog te zien was aan de Belgische kust, is aangekocht door de Antwerpse Zoo, en staat nu voor de Zoo en het Centraal Station op het Koningin Astridplein. Nog tot 30 september te bezichtigen, en dit omdat ze daar het jaar van de olifant organiseren.

Meer foto’s hier.

DVD: Alias Seizoen 5

Posted in DVD, Tv serie on april 28, 2007 by Frank

Alias Seizoen 5

Alias is een serie gecreëerd door J.J. Abrams, de man die u vooral kent als bedenker van Lost. De serie draait rond Sydney Bristow (Jennifer Garner), een geheim agente die werkt voor een geheime onderafdeling van de CIA, genaamd APO. Bristow beleeft elke aflevering opnieuw de meest gevaarlijke avonturen, waarbij inbraak, spionage, vuur- en lijf-aan-lijf-gevechten schering en inslag zijn. Opvallend is ook dat ze heel dikwijls erin slaagt tegenstanders twee keer zo breed als haarzelf toch buiten gevecht te stellen.

Hiermee weet u wat u kan verwachten: een meer dan behoorlijke geut James Bond, maar dan met een knappe madam in de hoofdrol. Tussen de bedrijven door geraakt ze steeds weer verstrikt in complotten en samenzweringen waar u en ik nooit het einde van zien, maar dat kan je best gewoon over je heen laten gaan, Alias bekijk je best met het verstand dan wel niet op nul, maar toch op een laag pitje.
Lees verder

Concert: Bloc Party – 25 apr 2007 – Ancienne Belgique

Posted in Concert, Muziek on april 25, 2007 by Frank

De Ancienne Belgique was al enkele maanden op voorhand uitverkocht voor dit Bloc Party concert. Het geeft aan dat deze jonge Engelse groep op korte termijn razend populair is geworden, en na hun concert vanavond begrijpen we volledig waarom: Bloc Party is redelijk fantastisch op een podium.

Na ons door voorprogramma Biffy Clyro geworsteld te hebben (enkele goeie ideeën, maar even zo dikwijls compleet naast de kwestie), trapte Bloc Party de set af met Song for Clay (Disappear Here), ook de opener op hun recente tweede cd A Weekend in the City. Ik verwachtte dat vooral de nummers van hun debuut Silent Alarm live potten zouden breken, maar nee hoor, de nieuwe songs zijn duidelijk sterker ook degene die ik op plaat wat minder vind, SRXT bijvoorbeeld.
Lees verder

DVD: The Dream Syndicate – The Official DVD Bootleg Series Vol. 1 1982-1984

Posted in DVD, Muziek on april 22, 2007 by Frank

The Dream Syndicate - Official DVD Bootleg Series Vol. 1: 1982-1984

The Dream Syndicate was begin jaren ’80 één van die beloftevolle groepjes uit de Californische gitaarscène, die met het album The Days of Wine and Roses een klein meesterwerkje afleverden, dat bol staat van gitaarfeedback en -noise, maar achter dat gitaargeweld vielen er ook een handvol goeie songs te rapen. Ze werden dan ook al snel opgepikt door A&M Records voor hun tweede album, het met een groot budget opgenomen The Medicine Show. Ook een gitaarplaat, maar veel minder rauw dan het debuut. Ook hier weer enkele goeie songs, en meteen een tweede klassieker op het oeuvre van The Dream Syndicate.

Personeelswissels en tegenvallende verkoop kostten de groep hun major record deal, en na nog twee degelijke albums besloten de heren er de brui aan te geven. Zanger/songschrijver Steve Wynn begon daarna aan een solocarrière die, dankzij een trouwe fanbase, tot de dag van vandaag voortduurt.
Lees verder

Concert: Admiral Freebee – 19 apr 2007 – Ancienne Belgique

Posted in Concert, Muziek on april 19, 2007 by Frank

Tweede concert in de Ancienne Belgique vanwege Admiral Freebee in de electrische post Wild Dreams tour. In vergelijking met de eerste doortocht ruim een maand geleden, was dit een sterker concert: minder dode momenten, minder slordigheidjes, meer power, maar ook betere intiemere momenten. De opstelling van vorige keer, een halve cirkel met Van Laere centraal achteraan (een overblijfsel van de akoestische theater tour), werd verlaten ten voordele van de klassieke rock & roll posities: de zanger (Van Laere, alweer met gigantische hoofdtelefoon) in het midden vooraan, de drummer (Hellofs) op een drumpodium achteraan. Verder rechts bassist Claeys, en links gitarist Eriksson; schuin achter Van Laere de alweer erg overtuigende Nina Babet (in een luchtig wit jurkje, altijd leuk als ze er langs achter met volle spots op schijnen).

Van Laere en de zijnen openden intiem met Coming of the Knight, wat leuk contrasteerde met het electrische Ever Present. Het was nog heel even naar de goeie afstemming zoeken hier, maar de twee nieuwe nummers die volgden (titels vergeten, maar zeer indrukwekkend) zetten het geheel op scherp. Admiral Freebee reigde vervolgens de songs uit zijn drie cd’s aan elkaar, van hoogtepunt naar hoogtepunt: intimistische pracht in Perfect Town of Blue Eyes bijvoorbeeld, of de uitbundig meebeleefde Freebee-krakers Oh Darkness, Einstein Brain of Lucky One. Het Wild Dreams duo I’d Much Rather Go Out With the Boys en Living for the Weekend zijn intussen omgevormd tot rasechte stadionrockers.

Verrassing bij de bisnummers: een man met een nog langere baard dan Van Laere kwam een klassiek stukje piano spelen, waarna Van Laere overnam en Get Out of Town inzette, dat in het tweede deel weer uitliep in een allesvernietigende gitaarorgie, waarbij Van Laere zijn gitaar met de tanden bespeelde, en hij tot twee keer toe moedwillig de microfoonstandaard omstootte. Tussendoor soleerden hij en Eriksson de sterren van de hemel. Het dolenthousiaste publiek riep Freebee tot twee keer terug, eerst voor Rags’n’Run, en tenslotte voor Murder of the Sun, dat op zijn beurt ook uitmondde in een gitaarorgie. Enkel tijdens deze bissen werd er meer geïmproviseerd, maar ook dan werd het geheel strak in de hand gehouden, zodat de groep deze keer niet verviel in de structuurloze slordigheid die het vorige concert hier en daar verstoorde. Admiral Freebee ruim geslaagd in tweede zit dus, en duidelijk klaar voor de zomerfestivals.

DVD: The Wayward Cloud

Posted in DVD, Film on april 18, 2007 by Frank

The Wayward Cloud

Een Taiwanese film, het is weer eens wat anders. Won in 2005 de Zilveren Beer voor “Outstanding Single Achievement” op het festival van Berlijn. En er staat een vrouw met een watermeloen tussen haar benen op de cover van de dvd. Dat belooft.

De film werd gedraaid door Tsai Ming-Liang, een mij verder onbekende regisseur. Hij heeft er nauwelijks een plot in gestopt, en bijzonder weinig dialogen. Veel langdurige shots en (mooie) beelden dus, in die mate dat het mij fel deed denken aan de Koreaanse regisseur Kim Ki-Duk die ook verhalen vertelt met weinig woorden. Uiteindelijk zijn de beelden, camerastandpunten en lokaties, veel belangrijker dan de personages of het verhaal. Het verhaal van twee mensen in de grootstad, Shiang-chyi (rol van Chen Chiang-Chyi), een meisje dat in een museum werkt en in een troosteloos flatgebouw woont, en Hsiao-Kang (Lee Kang-Sheng), die in hetzelfde flatgebouw actief is als porno-acteur. Als ze elkaar (opnieuw, blijkbaar is er al een verleden in een voorafgaande film What Time Is It Here?) ontmoeten, worden ze verliefd, maar hij vertelt haar niets over zijn professionele bezigheden. Lichamelijk contact blijft uit, het lijkt wel of de twee er bang voor zijn.

De lange, trage sfeer-shots worden afgewisseld door afstandelijke shots van Hsiao-Kangs porno-werk, Shiang-Chyi’s pogingen om aan water te geraken (in Taiwan heerst een lange droogte, en water is schaars, vandaar de populariteit van de reeds vernoemde watermeloen) en plotseling uitbarstende musical-intermezzo’s, veelal behoorlijk grappig en in uitbundige kleuren. Uiteindelijk slaagt Tsai Ming-Liang er via deze ongewone weg toch in de gemoedstoestand van de beide protagonisten treffend over te brengen. The Wayward Cloud (of Tian bian yi duo yun, zoals de originele titel luidt) is dan ook een erg goeie film, voor een weliswaar cinefiel publiek. Al goed dat ik af en toe van die cinefiele momenten heb.

DVD: Millennium Seizoen 3

Posted in DVD, Tv serie on april 17, 2007 by Frank

Millennium 3

Derde en laatste seizoen van Millennium, de reeks rond FBI-profiler Frank Black (Lance Henriksen). Na de dood van zijn vrouw verhuist Black naar Virginia, en gaat hij weer werken op de FBI Academy in Quantico met maar één doel voor ogen: de Millennium Group ten val brengen, die hij verantwoordelijk acht voor de epidemie waarbij zijn vrouw omkwam. Hij leert er de jonge beloftevolle agente Emma Hollis (Klea Scott) kennen, waarmee hij menige zaak aanpakt en doorgaans ook oplost.

Net zoals in de vorige seizoenen is er enerzijds de rode draad rond de Millennium Group, een organisatie met een wat mythische bestaansgrond, bestaande uit ex-FBI agenten die geloven dat op het einde van het millennium (de reeks speelt in 1998-1999) armageddon nabij is. De contacten met de Millennium Group zijn wat Black betreft verbroken, maar toch duikt Peter Watts (Terry O’Quinn) nog regelmatig op aangezien Millennium blijft werken voor de FBI, zeer tot ergernis van Black. Watts probeert ook Emma Hollis over te halen zich bij Millennium aan te sluiten, maar als gevolg van haar samenwerking met Black loopt dat niet van een leien dakje.
Lees verder