Archief voor juni, 2007

CD: Vive la Fête – Jour de Chance

Posted in CD, Muziek on juni 30, 2007 by Frank

Vive La Fête - Jour de Chance

Vive la Fête, de muzikale uitlaatklep van het koppel Els Pynoo-Danny Mommens, is zo’n groep waar ik altijd een beetje met gemengde gevoelens naar gekeken/geluisterd heb. Hun combinatie van dance beats en de door Pynoo steevast in schoolboekjes-Frans gezongen teksten lijkt op papier nogal licht uit te vallen. Op papier, want ze slagen er toch in regelmatig de aandacht vast te houden met een aanstekelijk melodietje links en een verslavend ritme rechts. Pas na hun vorige plaat, Grand Prix waarop het belang van Mommens’ gitaarwerk fel toenam, en een concert vorig jaar op Couleur Café, ben ik er meer in gaan geloven.

En nu is er Jour de Chance, waarop de op Grand Prix ingeslagen weg wordt verdergezet. Het album biedt ons opzwepende electropop, waarin een zekere Lio-factor in Pynoo’s zangpartijen gekoppeld wordt aan stevige beats en synths, overgoten met wat van The Cult geleend stevig gitaarwerk. Erg overtuigend in deze categorie zijn openers Aventures Fictives en Mais, en verderop in het album ook Tout Fou. Single La Route hoort u dezer dagen op de radio, een met een bitterzoet string arrangement ingezet nummer waarop Pynoo doet denken aan de vrouwen in Gainsbourgs muziek (dochter Charlotte, of Jane Birkin bijvoorbeeld) terwijl Mommens in de achtergrond murmelt als was hij Serge zelf. Nog meer eerbetoon aan de Franse muziekcultuur vinden we in afsluiter Love Me, Please Love Me, een cover van een smartlap van Michel Polnareff, met een mooie pianoriedel en zweverige synths en een op de toppen van haar tenen zingende Pynoo: mooi (als je na het einde tien minuten wacht volgt er nog een tweede minimale synthesizer-versie van deze song).

Tracks als Une par Une of Stupid Femme leveren ons electro (new) beats met gewild domme tekst, gegarandeerde succesnummers voor al uw scoutsfuiven. Quatsch doet hetzelfde, maar hier is het Mommens die in simpel Duits oreert (Was sollen Sie mit dem Quatsch?). Absoluut hoogtepunt wat mij betreft is het door Pynoo en Dirk Jans (in het dagelijkse leven drummer bij De Mens) geschreven Je suis fachée avec toi: speelse pop met een vrolijke gitaarriedel en meezingrefrein, in een rechtvaardige wereld (in de mijne dus) nu al goed voor dé zomerhit van 2007.

Jour de Chance van Vive la Fête is geen grote kunst, maar wel een plaat waar je veel plezier mee kan beleven. Wat mij betreft hun beste overigens.

DVD: The Green Mile

Posted in DVD, Film on juni 30, 2007 by Frank

The Green Mile

Enkele dagen geleden schreef ik nog dat ik niet zo’n Tom Hanks fan was, en toch zat ik gisteren weer naar een film met Hanks te kijken: The Green Mile, en o wonder, in deze Green Mile zet hij wel een goeie prestatie neer. De film werd gedraaid door Frank Darabont (bekend van The Shawshank Redemption, hij regisseerde ook enkele afleveringen van The Shield), gebaseerd op het boek van Stephen King.

The Green Mile gaat over een death row in een gevangenis in Louisiana in 1935. Paul Edgecomb (Hanks) beheert deze cellenblok met het nodige begrip en psychologisch doorzicht, zowel naar “zijn” gevangenen toe als naar zijn collega’s. Op een dag wordt er een nieuwe gevangene binnengebracht, de enorme kolos John Coffey (Michael Clarke Duncan), een wat simpele man die twee meisjes om het leven zou hebben gebracht. Al snel blijkt dat Coffey niet alleen maar een lompe kolos is als hij Edgecomb door handoplegging geneest van een erg pijnlijke blaasontsteking. Ondertussen krijgen Edgecomb en zijn collega’s steeds meer last met de jonge Percy Wetmore (Doug Hutchison), die als neefje van de vrouw van de gouverneur denkt zich sadisme ten opzichte van de gevangenen te kunnen permitteren. De situatie wordt explosief als een nieuwe ter dood veroordeelde, de onhandelbare ‘Wild’ Bill Wharton (Sam Rockwell) in de gevangenis arriveert, en Edgecomb tegelijkertijd de doodzieke vrouw (Patricia Clarkson) van de gevangenisdirecteur (James Cromwell) wil helpen.

The Green Mile bevat, zoals veel King-verfilmingen, een wat bovennatuurlijk element met de gave van John Coffey, maar toch ligt de nadruk op de eerste plaats op de psychologisch zeer verfijnd uitgetekende verhoudingen tussen cipiers en inmates in de death row-afdeling. Zoiets staat of valt natuurlijk met de kwaliteit van de acteurs, en allemaal, van de eerste tot de laatste, slagen ze in het neerzetten van geloofwaardige karakters van vlees en bloed. The Green Mile is dan ook grote cinema.

DVD: La tourneuse de pages

Posted in DVD, Film on juni 26, 2007 by Frank

La tourneuse de pages

Mooie film van regisseur Denis Dercourt, mij voor de rest onbekend, over een meisje dat als 10-jarige een examen pianospelen gaat afleggen op een muziekschool. Ze faalt echter, doordat de voorzitster van de jury, pianiste Ariane Fouchécourt (Catherine Frot), tijdens het examen een handtekening geeft aan een fan waardoor het meisje wordt afgeleid. Tien jaar later gaat dit meisje, Mélanie Prouvost (Déborah François) als stagiaire werken op het advocatenkantoor van Ariane’s man Jean (Pascal Greggory). Als blijkt dat Jean een oppas nodig heeft voor zijn zoontje Tristan, biedt Mélanie zichzelf aan. Ze gaat bij de familie inwonen en wint gaandeweg het vertrouwen van Ariane, die dringend een bladdraaister nodig heeft voor haar concerten. En laat Mélanie als gevolg van haar vroegere pianospelen nu net kunnen notenlezen.

La tourneuse de pages is een film met een vrij rechtlijnig script, en moet het dus hebben van sfeerschepping en acteursspel. Regisseur Dercourt laat de film rustig ademen, en bouwt zo zorgvuldig de spanning op. De twee hoofdactrices zijn goed op dreef, vooral Déborah François charmeert als de koele wraakengel. De pianomuziek (o.m. van Schubert en Tsjaikovski) is uiterst doeltreffend in dit verhaal over melomanen. Aanrader als je eens iets anders dan snelle actie wil.

DVD: The Da Vinci Code

Posted in DVD, Film on juni 26, 2007 by Frank

The Da Vinci Code

Ik heb er mij uiteindelijk ook eens aan gewaagd: The Da Vinci Code, naar de gelijknamige bestseller van Dan Brown. Voor alle duidelijkheid: ik heb het boek niet gelezen (ik lees eigenlijk zeer weinig de laatste jaren), dus verwacht geen vergelijking tussen film en boek. Ten tweede heb ik mij de extended version aangeschaft, volgens het stickertje op de hoes van de dvd zo’n 25 minuten langer dan de versie die in de bioscoop te zien was. Ik had namelijk links en rechts opgevangen dat de langere versie iets duidelijker zou zijn qua plot-ontwikkeling, en zo een aantal van de mindere kritieken die de film kreeg bij de release zou ondervangen. Eerlijk: als men mij zou verplichten hier 25 minuten uit weg te knippen, ik zou niet weten waar beginnen.

Regisseur van dienst was Ron Howard (eerder al verantwoordelijk voor o.m. Cocoon en Apollo 13, maar u kent hem misschien beter als de nerd Richie uit de sitcom Happy Days), en hij heeft voor een visueel aantrekkelijke film gezorgd. Daarnaast weet hij de vaart in het verhaal te houden, ondanks de op een bepaald moment nogal uitgebreide theorieën omtrent de Heilige Graal (misschien heeft men daar wel in geknipt, maar dan verlies je wel een aantal belangrijke details). Want dit is waar deze film uiteindelijk om draait: de zoektocht naar de Heilige Graal.

Als er een moord wordt gepleegd in het Louvre, haalt lokale politieman Bezu Fache (Jean Reno) er de in Parijs verblijvende symbolenspecialist Dr. Robert Langdon (Tom Hanks) bij om een aantal vreemde tekens en teksten op het lichaam van het slachtoffer te helpen duiden. In feite verdenkt hij Langdon ervan de dader te zijn, maar Sophie Neveu (Audrey Tautou), agente en kleindochter van de dode, denkt daar anders over. Zij helpt Langdon uit de handen van Fache te blijven, en terwijl ze worden opgejaagd door de politie gaan ze op zoek naar de betekenis van dit alles. Zo komen ze bij de legende van de Heilige Graal terecht, en Langdon besluit de hulp in te roepen van een bevriend Brits historicus die in Frankrijk woont, Sir Leigh Teabing (Ian McKellen). Ondertussen is de monnik Silas (Paul Bettany) in opdracht van Opus Dei-bisschop Manuel Aringarosa (Alfred Molina) ook op zoek naar de Heilige Graal, en in zijn godsdienstige opdracht schuwt deze het geweld niet.

Zoals gezegd is de film visueel erg aantrekkelijk, er werden kosten noch moeite gespaard voor de verfilming van Browns bestseller; er werd o.m. gedraaid in het Louvre zelf, wat met zijn schilderijen en piramide uiteraard een indrukwekkend decor oplevert. De acteurs krijgen in het snel voortschrijdende plot weinig tijd om uit te blinken, en aangezien ik al geen grote Tom Hanks fan ben, vond ik zijn prestatie over het algemeen een beetje vlak. Hij weet weinig diepte in zijn spel te leggen en dat is voor de hoofdrol van zo’n prestigefilm toch een beetje jammer. Tegenspeelster Audrey Tautou haalt ook nergens de impact van haar rollen in Amélie Poulain of Un dimanche de fiançailles, maar trekt toch behoorlijk haar streng met de geringe bewegingsvrijheid die ze krijgt. Ook McKellen en Molina acteren puur in functie van hun rol en heb ik dus elders ook al indrukwekkender gezien, al valt er over met name McKellen niks verkeerds te vertellen.

Anderzijds is The Da Vinci Code een spannende film waarbij je continu op het puntje van je stoel zit om de volgende ontwikkelingen te kunnen volgen. Ziedaar wellicht een voordeel van het boek niet gelezen te hebben. Enkel op het einde, nadat alle gevaar voor de hoofdpersonages geweken lijkt en enkel het mysterie nog ontrafeld moet worden vermindert de spankracht wat en is de conclusie uiterst voorspelbaar – ik zag althans één en ander al ruim een uur op voorhand aankomen.

The Da Vinci Code is zeker niet zo slecht als sommige critici je wilden doen geloven, daarvoor zit er net iets te veel vakmanschap in deze productie. Er zijn inderdaad wel enkele buts en ifs, maar ik heb me gedurende de 2 uur en 50 minuten die deze langere versie van de film duurt zeker niet verveeld.

DVD: Memoirs of a Geisha

Posted in DVD, Film on juni 25, 2007 by Frank

Memoirs of a Geisha

Verfilming door regisseur Rob Marshall van het gelijknamige boek van Arthur Golden in een productie van Steven Spielberg, over het leven van een meisje, Chiyo (Suzuka Ohgo), dat in de jaren ’30 van vorige eeuw erg jong verkocht wordt aan een geisha-huis om de financiële nood in een Japanse vissersfamilie te lenigen. Na een mislukte ontsnapping wordt ze gedwongen als slavin van de moeder van het huis (Kaori Momoi) te werken, en in die hoedanigheid beleeft ze een moment van troost wanneer een belangrijk politicus/zakenman (Ken Watanabe) haar een ijslolly koopt. Ze sluit de herinnering aan hem in haar hart, en als jaren later – we zijn nu een eind in de jaren ’40 – de jongvolwassen Chiyo (Zhang Ziyi) plots de kans krijgt om alsnog geisha te worden via de hulp van de ervaren Mameha (Michelle Yeoh) grijpt ze die met beide handen. Al komt ze daardoor in conflict met de geisha van haar huis, de wat gemene Hatsumomo (Gong Li) en haar leerlinge en gedoodverfd erfgename van het huis Pumpkin (Youki Kudoh). Als aspirant-geisha ziet ze de politicus weer uit haar jeugd, die haar voorstelt aan zijn zakenpartner Nobu (Kôji Yakusho). Als de zaken er voor Chiyo, die als geisha nu Sayuri heet, er eindelijk wat beter voorstaan, vallen de Amerikanen Japan binnen.

Memoirs of a Geisha is vooral visueel indrukwekkend, de film won in 2006 dan ook 3 Oscars voor cinematografie, kostuumontwerp en art direction. Of de adaptatie van het boek geslaagd is weet ik niet – ik heb het boek nooit gelezen – maar na een wat aarzelende eerste drie kwartier, begon ik wel mee te leven met Choyi/Sayuri. De film profiteert ook van de aanwezigheid van enkele van de beste Aziatische acteurs en actrices van het moment: Zhang Ziyi (Crouching Tiger Hidden Dragon, Hero, House of Flying Daggers, 2046) is niet alleen extremely good-looking, maar vertolkt de twijfelende Yasuri met verve. Daarnaast zien we een erg overtuigende Gong Li (Ju Dou, Raise the Red Lantern, 2046) als de jaloerse Hatsumomo, Ken Watanabe (The Last Samurai, Batman Begins) en Kôji Yakusho (Babel) als de zakenpartners die vallen als vliegen voor Sayuri, en Michelle Yeoh (Crouching Tiger Hidden Dragon) als de geraffineerde ervaren gezelschapsdame die het klappen van de zweep kent. Goeie film, al had het begin – ondanks toch een overtuigende prestatie van debutante Suzuka Ohgo – best wat beknopter gemogen.

Blog Rating

Posted in Stomspel on juni 24, 2007 by Frank

Online Dating

Mingle2Online Dating

via Mikey’s blog

DVD: The 4400 Seizoen 3

Posted in DVD, Tv serie on juni 23, 2007 by Frank

The 4400 Seizoen 3

Het uitgangspunt van deze televisiereeks zijn 4400 mensen, die in de loop van de afgelopen 60 jaar verdwenen zijn, ontvoerd in een zeer heldere lichtstraal, en die allemaal tegelijk terugkeren vlakbij een meer in de staat Washington. Alle 4400 zijn nog exact even oud als op het moment van ontvoering, en weten niet wat er in de tussentijd met ze gebeurd is. De Amerikaanse overheid belast NTAC (National Threat Assessment Command), een soort FBI-achtige politiedienst, met het in quarantaine plaatsen en bestuderen van deze 4400 mensen. Na een tijdje mogen ze terugkeren, waar mogelijk, naar hun vertrouwde omgeving, maar NTAC verplicht hen regelmatig op controle te komen.

Al snel blijkt dat sommige van de teruggekeerden over een speciale gave beschikken die ze eerder niet hadden: helderziendheid, het vermogen om via telekinese objecten te verplaatsen,… Hierdoor worden de 4400 al snel als freaks aanzien, wat hun integratie in de maatschappij niet vergemakkelijkt. Eén van de ontvoerden, Jordan Collier (Bill Campbell), die maar enkele jaren afwezig was en een fortuin bezit via zijn vastgoedmaatschappij, besluit een centrum op te richten voor de 4400, om zo beter hun belangen te kunnen verdedigen.
Lees verder