Archive for the Film Category

DVD: The Prestige

Posted in DVD, Film on juli 6, 2007 by Frank

The Prestige

Dit is een film waar ik een beetje naar uitgekeken heb: regisseur Christopher Nolan liet ons eerder genieten van Memento en Batman Begins (met voorsprong de beste film uit de Batman-reeks). In deze thriller volgen we de rivaliteit tussen twee jonge goochelaars rond het jaar 1900 in Londen. Robert Angier alias The Great Danton (Hugh Jackman) verwijt zijn rivaal Alfred Borden alias The Professor (Christian Bale) de dood van zijn vrouw toen beiden assisteerden bij een truc van een oudere goochelaar. Eén en ander leidt tot wederzijdse pesterijen waarbij Borden enkele vingers verliest en Angier kreupel wordt.

Als Borden erg populair wordt met een truc waarbij hij zich in een oogwenk van de ene naar de andere plaats verplaatst, wil Angier er alles aan doen om te weten hoe hij het doet om dezelfde truc nog beter te doen. Hij wordt hierin bijgestaan door technisch assistent Cutter (Michael Caine) en assistente Olivia Wenscombe (Scarlett Johansson). Hij slaagt erin iets gelijkaardigs te produceren, maar nog niet helemaal tevreden zendt hij Olivia naar Borden om via die weg diens geheim te achterhalen. Als hij uiteindelijk Bordens aantekeningen in handen krijgt, zet hem dat op weg naar Colorado Springs in Amerika, waar de omstreden geleerde Tesla (David Bowie) samen met zijn assistent Alley (Andy Serkis, die we nu eens als gewone mens zien na zijn rollen als Gollum en Kong) proeven doet met een duivelse machine die electriciteit door de lucht doet vliegen.

Nolan heeft van The Prestige een spannende thriller gemaakt, waarbij hij weer, net als in Memento, het verhaal niet altijd even chronologisch vertelt. Anders dan in Memento zit er niet echt een structuur in de volgorde van vertellen, maar geeft hij de stukjes informatie puur in functie van de spankracht van de film, zodat de toeschouwer, na een eerste half uur van wat puzzelwerk, toch het verhaal vrij logisch kan volgen. Er is veel aandacht besteed aan decor en kostuums, samen met een verzorgde cameravoering verantwoordelijk voor een echte onderdompeling in de sfeer van de tijd. De acteurs doen hun ding in functie van het verhaal; weinig spectaculaire vertolkingen dus, maar gewoon degelijk werk, vooral van Christian Bale wat mij betreft, al zijn ook Jackman en Caine goed bezig. De prestaties van Johansson leken me net iets te vlak om te overtuigen. De relatieve nieuwkomer Rebecca Hall, die de vrouw van Borden speelt, zorgde dan weer voor een aangename kennismaking.

The Prestige is een zeer boeiende thriller, met een meer dan verdienstelijk verhaal. De clou wordt vakkundig tot het einde opgespaard, al krijg je tijdens het verhaal wel de nodige hints die je achteraf pas kan duiden. Goeie film.

Advertenties

DVD: The Green Mile

Posted in DVD, Film on juni 30, 2007 by Frank

The Green Mile

Enkele dagen geleden schreef ik nog dat ik niet zo’n Tom Hanks fan was, en toch zat ik gisteren weer naar een film met Hanks te kijken: The Green Mile, en o wonder, in deze Green Mile zet hij wel een goeie prestatie neer. De film werd gedraaid door Frank Darabont (bekend van The Shawshank Redemption, hij regisseerde ook enkele afleveringen van The Shield), gebaseerd op het boek van Stephen King.

The Green Mile gaat over een death row in een gevangenis in Louisiana in 1935. Paul Edgecomb (Hanks) beheert deze cellenblok met het nodige begrip en psychologisch doorzicht, zowel naar “zijn” gevangenen toe als naar zijn collega’s. Op een dag wordt er een nieuwe gevangene binnengebracht, de enorme kolos John Coffey (Michael Clarke Duncan), een wat simpele man die twee meisjes om het leven zou hebben gebracht. Al snel blijkt dat Coffey niet alleen maar een lompe kolos is als hij Edgecomb door handoplegging geneest van een erg pijnlijke blaasontsteking. Ondertussen krijgen Edgecomb en zijn collega’s steeds meer last met de jonge Percy Wetmore (Doug Hutchison), die als neefje van de vrouw van de gouverneur denkt zich sadisme ten opzichte van de gevangenen te kunnen permitteren. De situatie wordt explosief als een nieuwe ter dood veroordeelde, de onhandelbare ‘Wild’ Bill Wharton (Sam Rockwell) in de gevangenis arriveert, en Edgecomb tegelijkertijd de doodzieke vrouw (Patricia Clarkson) van de gevangenisdirecteur (James Cromwell) wil helpen.

The Green Mile bevat, zoals veel King-verfilmingen, een wat bovennatuurlijk element met de gave van John Coffey, maar toch ligt de nadruk op de eerste plaats op de psychologisch zeer verfijnd uitgetekende verhoudingen tussen cipiers en inmates in de death row-afdeling. Zoiets staat of valt natuurlijk met de kwaliteit van de acteurs, en allemaal, van de eerste tot de laatste, slagen ze in het neerzetten van geloofwaardige karakters van vlees en bloed. The Green Mile is dan ook grote cinema.

DVD: La tourneuse de pages

Posted in DVD, Film on juni 26, 2007 by Frank

La tourneuse de pages

Mooie film van regisseur Denis Dercourt, mij voor de rest onbekend, over een meisje dat als 10-jarige een examen pianospelen gaat afleggen op een muziekschool. Ze faalt echter, doordat de voorzitster van de jury, pianiste Ariane Fouchécourt (Catherine Frot), tijdens het examen een handtekening geeft aan een fan waardoor het meisje wordt afgeleid. Tien jaar later gaat dit meisje, Mélanie Prouvost (Déborah François) als stagiaire werken op het advocatenkantoor van Ariane’s man Jean (Pascal Greggory). Als blijkt dat Jean een oppas nodig heeft voor zijn zoontje Tristan, biedt Mélanie zichzelf aan. Ze gaat bij de familie inwonen en wint gaandeweg het vertrouwen van Ariane, die dringend een bladdraaister nodig heeft voor haar concerten. En laat Mélanie als gevolg van haar vroegere pianospelen nu net kunnen notenlezen.

La tourneuse de pages is een film met een vrij rechtlijnig script, en moet het dus hebben van sfeerschepping en acteursspel. Regisseur Dercourt laat de film rustig ademen, en bouwt zo zorgvuldig de spanning op. De twee hoofdactrices zijn goed op dreef, vooral Déborah François charmeert als de koele wraakengel. De pianomuziek (o.m. van Schubert en Tsjaikovski) is uiterst doeltreffend in dit verhaal over melomanen. Aanrader als je eens iets anders dan snelle actie wil.

DVD: The Da Vinci Code

Posted in DVD, Film on juni 26, 2007 by Frank

The Da Vinci Code

Ik heb er mij uiteindelijk ook eens aan gewaagd: The Da Vinci Code, naar de gelijknamige bestseller van Dan Brown. Voor alle duidelijkheid: ik heb het boek niet gelezen (ik lees eigenlijk zeer weinig de laatste jaren), dus verwacht geen vergelijking tussen film en boek. Ten tweede heb ik mij de extended version aangeschaft, volgens het stickertje op de hoes van de dvd zo’n 25 minuten langer dan de versie die in de bioscoop te zien was. Ik had namelijk links en rechts opgevangen dat de langere versie iets duidelijker zou zijn qua plot-ontwikkeling, en zo een aantal van de mindere kritieken die de film kreeg bij de release zou ondervangen. Eerlijk: als men mij zou verplichten hier 25 minuten uit weg te knippen, ik zou niet weten waar beginnen.

Regisseur van dienst was Ron Howard (eerder al verantwoordelijk voor o.m. Cocoon en Apollo 13, maar u kent hem misschien beter als de nerd Richie uit de sitcom Happy Days), en hij heeft voor een visueel aantrekkelijke film gezorgd. Daarnaast weet hij de vaart in het verhaal te houden, ondanks de op een bepaald moment nogal uitgebreide theorieën omtrent de Heilige Graal (misschien heeft men daar wel in geknipt, maar dan verlies je wel een aantal belangrijke details). Want dit is waar deze film uiteindelijk om draait: de zoektocht naar de Heilige Graal.

Als er een moord wordt gepleegd in het Louvre, haalt lokale politieman Bezu Fache (Jean Reno) er de in Parijs verblijvende symbolenspecialist Dr. Robert Langdon (Tom Hanks) bij om een aantal vreemde tekens en teksten op het lichaam van het slachtoffer te helpen duiden. In feite verdenkt hij Langdon ervan de dader te zijn, maar Sophie Neveu (Audrey Tautou), agente en kleindochter van de dode, denkt daar anders over. Zij helpt Langdon uit de handen van Fache te blijven, en terwijl ze worden opgejaagd door de politie gaan ze op zoek naar de betekenis van dit alles. Zo komen ze bij de legende van de Heilige Graal terecht, en Langdon besluit de hulp in te roepen van een bevriend Brits historicus die in Frankrijk woont, Sir Leigh Teabing (Ian McKellen). Ondertussen is de monnik Silas (Paul Bettany) in opdracht van Opus Dei-bisschop Manuel Aringarosa (Alfred Molina) ook op zoek naar de Heilige Graal, en in zijn godsdienstige opdracht schuwt deze het geweld niet.

Zoals gezegd is de film visueel erg aantrekkelijk, er werden kosten noch moeite gespaard voor de verfilming van Browns bestseller; er werd o.m. gedraaid in het Louvre zelf, wat met zijn schilderijen en piramide uiteraard een indrukwekkend decor oplevert. De acteurs krijgen in het snel voortschrijdende plot weinig tijd om uit te blinken, en aangezien ik al geen grote Tom Hanks fan ben, vond ik zijn prestatie over het algemeen een beetje vlak. Hij weet weinig diepte in zijn spel te leggen en dat is voor de hoofdrol van zo’n prestigefilm toch een beetje jammer. Tegenspeelster Audrey Tautou haalt ook nergens de impact van haar rollen in Amélie Poulain of Un dimanche de fiançailles, maar trekt toch behoorlijk haar streng met de geringe bewegingsvrijheid die ze krijgt. Ook McKellen en Molina acteren puur in functie van hun rol en heb ik dus elders ook al indrukwekkender gezien, al valt er over met name McKellen niks verkeerds te vertellen.

Anderzijds is The Da Vinci Code een spannende film waarbij je continu op het puntje van je stoel zit om de volgende ontwikkelingen te kunnen volgen. Ziedaar wellicht een voordeel van het boek niet gelezen te hebben. Enkel op het einde, nadat alle gevaar voor de hoofdpersonages geweken lijkt en enkel het mysterie nog ontrafeld moet worden vermindert de spankracht wat en is de conclusie uiterst voorspelbaar – ik zag althans één en ander al ruim een uur op voorhand aankomen.

The Da Vinci Code is zeker niet zo slecht als sommige critici je wilden doen geloven, daarvoor zit er net iets te veel vakmanschap in deze productie. Er zijn inderdaad wel enkele buts en ifs, maar ik heb me gedurende de 2 uur en 50 minuten die deze langere versie van de film duurt zeker niet verveeld.

DVD: Memoirs of a Geisha

Posted in DVD, Film on juni 25, 2007 by Frank

Memoirs of a Geisha

Verfilming door regisseur Rob Marshall van het gelijknamige boek van Arthur Golden in een productie van Steven Spielberg, over het leven van een meisje, Chiyo (Suzuka Ohgo), dat in de jaren ’30 van vorige eeuw erg jong verkocht wordt aan een geisha-huis om de financiële nood in een Japanse vissersfamilie te lenigen. Na een mislukte ontsnapping wordt ze gedwongen als slavin van de moeder van het huis (Kaori Momoi) te werken, en in die hoedanigheid beleeft ze een moment van troost wanneer een belangrijk politicus/zakenman (Ken Watanabe) haar een ijslolly koopt. Ze sluit de herinnering aan hem in haar hart, en als jaren later – we zijn nu een eind in de jaren ’40 – de jongvolwassen Chiyo (Zhang Ziyi) plots de kans krijgt om alsnog geisha te worden via de hulp van de ervaren Mameha (Michelle Yeoh) grijpt ze die met beide handen. Al komt ze daardoor in conflict met de geisha van haar huis, de wat gemene Hatsumomo (Gong Li) en haar leerlinge en gedoodverfd erfgename van het huis Pumpkin (Youki Kudoh). Als aspirant-geisha ziet ze de politicus weer uit haar jeugd, die haar voorstelt aan zijn zakenpartner Nobu (Kôji Yakusho). Als de zaken er voor Chiyo, die als geisha nu Sayuri heet, er eindelijk wat beter voorstaan, vallen de Amerikanen Japan binnen.

Memoirs of a Geisha is vooral visueel indrukwekkend, de film won in 2006 dan ook 3 Oscars voor cinematografie, kostuumontwerp en art direction. Of de adaptatie van het boek geslaagd is weet ik niet – ik heb het boek nooit gelezen – maar na een wat aarzelende eerste drie kwartier, begon ik wel mee te leven met Choyi/Sayuri. De film profiteert ook van de aanwezigheid van enkele van de beste Aziatische acteurs en actrices van het moment: Zhang Ziyi (Crouching Tiger Hidden Dragon, Hero, House of Flying Daggers, 2046) is niet alleen extremely good-looking, maar vertolkt de twijfelende Yasuri met verve. Daarnaast zien we een erg overtuigende Gong Li (Ju Dou, Raise the Red Lantern, 2046) als de jaloerse Hatsumomo, Ken Watanabe (The Last Samurai, Batman Begins) en Kôji Yakusho (Babel) als de zakenpartners die vallen als vliegen voor Sayuri, en Michelle Yeoh (Crouching Tiger Hidden Dragon) als de geraffineerde ervaren gezelschapsdame die het klappen van de zweep kent. Goeie film, al had het begin – ondanks toch een overtuigende prestatie van debutante Suzuka Ohgo – best wat beknopter gemogen.

DVD: Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan

Posted in DVD, Film on juni 14, 2007 by Frank

Borat

Sacha Baron Cohen, Joods komiek en eerder al verantwoordelijk voor het Ali G-typetje, stak zichzelf in de huid van de wat simpele Kazach Borat Sagdiyev, en trok, zogezegd voor een film ter educatie van de grootse Kazachse natie, naar de U S and A voor wat een hilarische trip door Amerika zou worden. Cohen slaagt erin zichzelf zo in zijn rol in te leven dat zijn nietsvermoedende Amerikaanse slachtoffers onvermoed meer van zichzelf blootgeven dan ze wellicht voor wenselijk houden. Cohen gaat trouwens regelmatig erg ver in zijn provocerende spelletje. Hilarisch en tekenend tegelijk. Maar u zag de film, dus ik hoef u niet te vertellen dat je met Borat zo’n 80 minuten de ene doldwaze situatie na de andere beleeft.

De DVD speelt dit spel mee, als je het doosje opent zie je schijnbaar een DVD-R, waar met viltstift BORAT werd opgeschreven. In de sectie Deleted bits cut from moviefilm by Kazachstan Censorship Ministry krijg je nog een aantal zo mogelijk nog hilarischer outtakes en zelfs een rapportage van een Amerikaans nieuws-station over die eigenaardige man die een rodeopubliek op stang joeg. Dit was voorwaar een fijn verjaardagscadeau.

DVD: Ocean’s Twelve

Posted in DVD, Film on juni 4, 2007 by Frank

Ocean's Twelve

Sequel van Ocean’s Eleven, opnieuw geregisseerd door Steven Soderbergh. Nadat in de vorige film de bende van Danny Ocean (George Clooney) de casino’s van Terry Benedict (Andy Garcia) heeft beroofd, zint deze op wraak. Ocean en zijn medestanders krijgen twee weken de tijd om hem met serieuze intrest terug te betalen, anders stuurt Benedict zijn killers op hen af.

Ocean verzamelt de bendeleden opnieuw, en als blijkt dat niemand voldoende geld heeft om Benedict terug te betalen, vertrekt de bende naar Europa (eerst Amsterdam en dan Rome) om daar via enkele spectaculaire inbraken het geld bij elkaar te krijgen. In Europa blijken de zaken niet zo simpel te zijn als ze lijken, want Benedict werkt blijkbaar samen met de Franse inbreker François Toulour (Vincent Cassel) die het niet kan verkroppen dat Ocean de beste inbreker van zijn tijd wordt genoemd. Daarenboven wordt de bende op de hielen gezeten door agente Isabel Lahiri (Catherine Zeta-Jones), waarmee Ocean’s rechterhand Rusty Ryan (Brad Pitt) blijkbaar ooit een relatie had.

Net als zijn voorganger biedt Ocean’s Twelve pretentieloos vermaak: je weet op voorhand, zelfs als alles goed fout gaat, dat de bende van Danny Ocean wel weg zal komen met hun plannetjes, maar je hebt geen idee hoe. Clooney en Pitt spelen schijnbaar moeiteloos hun flegmatieke personages die altijd weer op hun pootjes terecht komen. Wel leuk is de cameo van Bruce Willis als zichzelf, die in Tess Ocean (Julia Roberts) zijn vriendin Julia Roberts meent te herkennen. Opnieuw ideaal te bekijken met de zak chips in de ene hand, en de pint in de andere.